Heydər Əliyev
yeni azerbaycan logo

Ana səhifə / Arxiv / Şənbə üçün nəzm

Şənbə üçün nəzm

10.10.2026 [08:35]

Allah, mənə bir az bəxt ver,

bir az da vaxt, yaşayım.

Bir az ömrümdən yaşayım,

Bir az sərvaxt yaşayım.

Mənə gecələr yuxu,

Səhərlər gümrahlıq ver.

Mənə bir damcı qorxu,

Bir damcı toxtaqlıq ver.

Bir az ümiddən yolla,

Bir az işıq at, bəsdi.

Bir az ağıl ver, seçim

Nə bəsdi, nə əbəsdi.

Bir az mərhəmət göndər,

Bir də, bol-bol məhəbbət.

Bircə sənə yazmağa

Bir yerim olsun xəlvət.

Bir tikə çörək tapım,

Bir parç su, yaşayaram.

Bir də, qızımı qoru,

Nə versən, daşıyaram.

AYNUR ÜÇÜN

Qızım, paltarını yığ, yığış gedək,

daha buralarda bir işimiz yox.

Bizim indimiz yox, keçmişimiz yox,

bircə yolumuz var, o da gələcək.

Biz güclü deyilik, zəifik, zəif,

gələr üstümüzə daşla adamlar.

Baş aça bilmərik nə istəyirlər

Bu cavan adamlar, yaşlı adamlar.

- Hara gedəcəyik? - Burdan uzağa.

- Orda məktəb varmı? - Əlbəttə ki, var.

- Bəs, təzə evimiz, orda qalmayaq?

- Bizsiz də o evdə qalan tapılar.

Daha sual vermə, cavabım yoxdur,

hər gün əsəblərim itir bu yerdə...

Darıxma, nənənə zəng eləyərsən,

dayına bir məktub yazarsan hərdən.

Bəsdi sözə tutdun, vaxt yoxdu, quzum,

uzun yolumuz var - üzü qüruba.

Qırmızı kərpicdən evimiz olsa,

bir də şimal qışı, balaca soba.

Niyə geyinmirsən, gözləmirəmmi?

Deyirsən, qaranlıq düşübdü artıq?

Eybi yox, bu gün də qalası olduq,

Səhər paltarları yığışdırarıq.

***

Qapqara bir kağızın

Üstündə möhür - işıq...

Bu sirli tapmacanın

Cavabını tapmışıq.

ən mötəbər sənədə -

ulduzlar damğa vurub

yerə yaman baxırlar

göyün üzündə durub...

bayram var yuxarıda -

qonaqlar sağlıq deyir.

Gecənin yiyəsinə

Yaxın olmaq istəyir.

Aydı padşah seçilən

Qaranlığın üzünə...

hökm edib səhərədək

tacı verəcək Günə.

NAĞIL

Mənim ömrüm nağıldı -

nə gəzirsən içində?

Yoxdur bir qəhrəmanım

sən cilddə, sən biçimdə.

Sən bu dar küçələrdə

azarsan, karıxarsan.

Birdənəm, bu nağılda

özün də darıxarsan.

Axtarma almaları,

almalar əvvəl vardı.

Gecikdin, divlər gəldi,

gördü, aldı, apardı...

Sona çatır nağılım:

biri var, biri yoxdu.

Nə gəzirsən, qırxıncı

qapının sirri yoxdu.

Boylanma, baxma yola -

nə işıq var, nə də it.

Hələ ki görən yoxdu,

Gələn yoxdu, özün get.

***

sənə qədər bilmirdim

belə də ola bilər

hissə-hissə yaşana bilər məhəbbət.

məsələn, yalnız səs qulaqları ala bilər,

təbəssüm ürəyi.

pencək əlləri çağırar.

mən bilmirdim

insanlardan daha çox aradakı

məsafə çığırar,

ağrıyar çıxılmazlığa.

Bilmirdim, barmaqlardan da almaq olar dodaqların hərarətini.

Soyuq həmişə isinməyə işarə deyil,

qaranlıq yaxınlıq üçün deyil həmişə.

İndi çox şeyi bilirəm

və məəttəl qalmıram bu işə...

***

Bütün navalçalardan

Səsin süzülürdü

Leysandan sonrakı ömrümə.

Alnımda -

saçlarımla qaşlarımın arasında qırısmış ağrının yeri açılırdı.

İçilirdi sudan tutmuş zəhərədək

hər şey,

Buta dadırdı.

Əllərim məni oda dartırdı.

Ömrüm boyu axtardığım

Məchul özü tapılmışdı

Naxışlı masada

“Məni yerimə qoy” deyə.

Ürəyimdəki rəflərdən köhnə

Qab-qacaqları süpürüb atırdım küçəyə.

Gecədən qalma göz yaşı quruyurdu,

Nə qırmızıydı, nə çəhrayı

Məlhəmini tapmış xəstə rəngindəydi

qızılgül çiçəyi.

Yerindən çıxmısdı dünyanın oxu.

Ömür boyu axtardığım tapmacanı,

Otağımdakı çəkməcəni,

Məni,

Şəhərləri, adamları...

Hər yanı işgal eləmişdı

Dadını bilmədiyim qoxun...

Rəbiqə Nazimqızı

Paylaş:
Baxılıb: 23 dəfə

Xəbər lenti

Hamısına bax

Sosial

Siyasət

Sosial

İqtisadiyyat

İqtisadiyyat

Sosial

Sosial

MEDİA

Gündəm

Arxiv
B Be Ça Ç Ca C Ş
1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 31