Stanislavski teatrının sonu
13.06.2026 [09:15]
Çoxdan çatıb...
Onu səhnəmizdən və ideoloji ədəbiyyatdan ayırmasaq, uzun müddət tamaşaçıya doğru bağıra-bağıra qalacağıq. Halbuki pıçıltı lazımdır. Müasir insan öz pıçıltısını eşitmir: sosial media və kommunikasiyanın tovlayıcı həlqələri Adamın özünü teatra çevirir. Teatr o qədər yadlaşıb, elə “uzaqlaşıb” ki, az qala hər gün yanımızda - burnumuzun və barmaqlarımızın ucundadır. İndi biz onu yenidən yaradırıq. Stanislavskiyə nə hacət?
Sovet dövrünün populyar, ironik atmacası vardı: “Həyat teatrdır, insanlar isə bu teatrın aktyorları”. Senzuralı sovet cəmiyyəti atmacasını da Şekspirdən götürürdü...
Stanislavski getdi, pafosu qaldı. O, səhnəni də, müəllifi də şişirtməyi bacarırdı. Şar o qədər şişdi ki, partlayışlardan qulaq çatladı. Bu da son...
Elə bir zaman gəlib ki, teatr da virtuallaşmaqda, texnologiyalarla ayaqlaşmaqda, vizuallaşmaqdadır. Mahiyyət, məzmun isə dəyişmir - insanı tərbiyələndirmək! Görünür, elə bu yanaşmada - təməldəcə yanlışlıq, dirəşmə var. Budur, türkəçarə bir həkim, “əməkdar” tiktoker virtualda möhtəşəm səhnə qurub, öz teatrını yaradıb. O da Stanislavski metodları ilə dirəşir, şişirdir, vizuallaşdırır, öz “daxili aləmini” üzə çıxarır və bizi tərbiyələndirməyə çalışır. Anlatmağa çalışır ki, biz nəyi isə düz etmir, ümumiyyətlə düzğün yaşamırıq. Belə çıxır, bu həkimin Stanislavskidən xəbəri də yoxdur, teatrın cəmiyyət qarşısındakı yüz illik xiddmətləri hələ də ünvanına çatmayıb, amma tiktokerimiz hər gün digərlərinin qapısını döyəcələyir, biz qapını açırıq və o içəri daxil olur...
Teatr həm də evdən uzaq, səmavi oyundur. Onun sehri danılmazdır. Muzeylərimizdə və mənəvi yaddaşımızda sənətinə borclu olduğumuz onlarla möhtəşəm aktyorumuz (eləcə də rejissor və digər teatr xadimlərimiz) var. Sovet bataqlığı böyük aktyorlarımızın Hollivuda gedib çıxmasına aman vermədi. Çatsaydılar nə olacaqdı? Ekran qəhrəmaları? Dünya əfsanəsi? Bu da sualdır...
Teatrı dəyişmək üçün mədəniyyətimizin, irsimizin alt qatlarında yatan dramaturgiyaya nəzər yetirmək lazımdır (Deyəsən, “qədim yunan” yaramadı). Yenə gəlib çıxdıq, “Mədəniyyət -2040” konsepsiyasına. Yoxsa ki, Stanislavski hələ də “saqqallı uşaq”larımızı tərbiyələndirməyə çalışacaq, Şekspir isə o tərəfdən başqa bir söz deyib işləri korlayacaq. Meydan və məzmunumuz var, axı. Ədəbiyyatımız, ərkanımız da eləcə...
Məqsəd Nur
Xəbər lenti
Hamısına bax
Dünya
30 İyul 18:40
Dünya
30 İyul 17:25
Dünya
30 İyul 16:19
Dünya
30 İyul 15:38
YAP xəbərləri
30 İyul 15:31
İqtisadiyyat
30 İyul 14:50
Sosial
30 İyul 14:33
Sosial
30 İyul 14:31
Sosial
30 İyul 14:29
YAP xəbərləri
30 İyul 14:24
Dünya
30 İyul 14:22
YAP xəbərləri
30 İyul 13:58
Elanlar
30 İyul 13:49
Dünya
30 İyul 13:41
Dünya
30 İyul 13:17
Elm
30 İyul 12:57
Sosial
30 İyul 12:57
Elm
30 İyul 12:56
Dünya
30 İyul 12:49
Sosial
30 İyul 12:31
İqtisadiyyat
30 İyul 12:20
İqtisadiyyat
30 İyul 12:19
Sosial
30 İyul 11:58
Gündəm
30 İyul 11:25
Mədəniyyət
30 İyul 11:15
Mədəniyyət
30 İyul 11:14
Siyasət
30 İyul 10:42
İqtisadiyyat
30 İyul 10:17
Siyasət
30 İyul 09:54
Sosial
30 İyul 09:30
Dünya
30 İyul 09:15
Analitik
30 İyul 08:57
Analitik
30 İyul 08:33
Elm
30 İyul 07:56
İdman
30 İyul 07:54
Dünya
30 İyul 07:45
Dünya
30 İyul 07:44
Dünya
29 İyul 23:17
Dünya
29 İyul 22:41
Dünya
29 İyul 22:19
İqtisadiyyat
29 İyul 21:50
Dünya
29 İyul 21:22
Dünya
29 İyul 21:09
Dünya
29 İyul 20:45
Xəbər lenti
29 İyul 20:32
Siyasət
29 İyul 20:27
Dünya
29 İyul 20:16
Siyasət
29 İyul 20:15
Siyasət
29 İyul 19:59
Dünya
29 İyul 19:50
Siyasət
29 İyul 19:44
Siyasət
29 İyul 19:36
Dünya
29 İyul 19:25
Dünya
29 İyul 19:10
Turizm
29 İyul 18:31
İdman
29 İyul 17:19
Sosial
29 İyul 16:25
Gündəm
29 İyul 16:13
Sosial
29 İyul 15:51
YAP xəbərləri
29 İyul 15:43
Siyasət
29 İyul 15:26
Sosial
29 İyul 15:20
Siyasət
29 İyul 14:35
Sosial
29 İyul 14:03
İdman
29 İyul 14:02
Sosial
29 İyul 14:01
Sosial
29 İyul 14:00
İdman
29 İyul 13:59
Dünya
29 İyul 13:54
Sosial
29 İyul 13:50
